Το κρασί έχει τη θέση του στη ζωή μας, την κουλτούρα και τη διατροφή μας ήδη από τα αρχαία χρόνια. Αποτελώντας πλέον ένα πολιτισμικό σύμβολο, το κρασί έχει μετατραπεί από μια σημαντική πηγή θρέψης σε ένα στοιχείο που συνοδεύει το γεύμα και το κέφι μας. Η τέχνη της αμπελουργίας και της οινοποιίας έχει επίσης εξελιχθεί, με ορισμένες περιοχές να έχουν πλέον αναγνωριστεί ως Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Παρ’ όλα αυτά, μέσα σε αυτή τη μακρά ιστορική διαδρομή, ένα πράγμα δεν άλλαξε: η σχέση του κρασιού με τη γαστρονομία, την ιστορία, την παράδοση, την καταγωγή, τα ντόπια ποιοτικά προϊόντα και το κέφι.
Ένας βιώσιμος οινολογικός πολιτισμός
Οι καταναλωτικές συνθήκες έχουν και αυτές εξελιχθεί με το πέρασμα των χρόνων· έτσι, σήμερα οι καταναλωτές επιλέγουν όλο και συχνότερα κρασιά υψηλότερης ποιότητας, τα οποία απολαμβάνουν με μέτρο και υπευθυνότητα, ως μέρος ενός σύγχρονου, βιώσιμου και υγιεινού τρόπου ζωής.
Ωστόσο, σε αντίθεση με την εγγενή κουλτούρα του κρασιού, σε πολλές χώρες παρατηρούνται φαινόμενα κατάχρησης αλκοόλ (όπως το λεγόμενο binge drinking), με σοβαρές νομικές, οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες, καθώς και επιπτώσεις στην υγεία.
Παρ’ όλα αυτά, έρευνες δείχνουν ότι η κατανάλωση με μέτρο παραμένει η κυρίαρχη τάση, με ένα μικρό μόνο ποσοστό ανθρώπων να καταναλώνει κρασί ανεύθυνα ή σε υπερβολικές ποσότητες.
