Η μεσογειακή διατροφή έχει συναρπάσει το κοινό από τη στιγμή που έγινε ευρύτατα γνωστή, πριν από μια δεκαετία τουλάχιστον, ως μία από τις πλέον υγιεινές διατροφές· οι ερευνητές συνεχίζουν να τη μελετούν ώστε να κατανοήσουν την επιστήμη που τη συνοδεύει.


Η πρώτη σχετική επιστημονική δημοσίευση έγινε από έναν αμερικανό γιατρό ο οποίος βρισκόταν στην Ιταλία κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Ωστόσο, η μεσογειακή διατροφή απέκτησε διεθνή φήμη μετά από μελέτη του Χάρβαρντ για τα πλεονεκτήματά της, η οποία δημοσιεύτηκε το 1995.


Η παραδοσιακή αυτή διατροφή, αναπόσπαστο κομμάτι των χωρών της Μεσογείου, χαρακτηρίζεται από υψηλή κατανάλωση φρέσκων φρούτων, λαχανικών, δημητριακών, ξηρών καρπών, σιτηρών και ψαριών, και χαμηλή κατανάλωση κρέατος, ειδικά κόκκινου, με το ελαιόλαδο ως κύρια πηγή λίπους και, φυσικά, μέτρια και καθημερινή κατανάλωση οίνου, συνήθως ερυθρού, κατά την διάρκεια των γευμάτων.


Πολλές μελέτες έχουν διαπιστώσει θετική σχέση μεταξύ της προσήλωσης στο διατροφικό αυτό σχήμα και αύξησης του προσδόκιμου ζωής, καθώς επίσης και μείωση του κινδύνου εκφυλιστικών ασθενειών όπως είναι τα καρδιαγγειακά νοσήματα, ο διαβήτης τύπου 2 και η νόσος του Αλτσχάιμερ.


Η σημασία της μεσογειακής διατροφής αναγνωρίστηκε από την UNESCO το 2011 με την ανακήρυξή της ως άυλο στοιχείο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.
Share on Facebook Share on twitter Pin It e-mail